Στην τηλεόραση μπήκα κατά λάθος. Ήρθαν από μια εβδομαδιαία εκπομπή για συνέντευξη κάποιου άλλου στην εταιρεία. Αυτός έλειπε, εγώ λυπήθηκα να πάει χαμένη η ευκαιρία.
«Και ξέρεις να μας τα πεις;»
Αυτό δεν με απασχόλησε ποτέ. Καταλαβαίνω αμέσως το νόημα οποιασδήποτε τεχνολογίας. «Τι με νοιάζει εμένα;» είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντάς για να έχεις σύνδεση με το κοινό. Τους έδειξα ένα πρόγραμμα τρισδιάστατων γραφικών (Lightwave) και τους άρεσε τόσο ώστε να θέλουν και άλλο. Επιτόπου. Μπήκα στην αποθήκη, άρπαξα κάτι και δυο λεπτά αργότερα είχε τελειώσει και αυτό ο θέμα.
Ο σκηνοθέτης είχε μείνει άναυδος. «Πάντα έτσι «με τη μία» σου βγαίνουν όλα;» με ρωτάει. «Ναι, ξέρω εγώ, σάμπως το έχω ξανακάνει;» απαντάω ειλικρινά όπως πάντα. «Έχω ένα θέμα για την πειρατεία και μου λείπου δύο λεπτά για να κλείσει στο μοντάζ καλά», επανέρχεται, »μπορείς να το σκεφτείς λίγο και να μας πεις κάτι;»
Δεν το σκέφτηκα. Η κάμερα άρχισε να γράφει και εγώ άρχισα να εξηγώ το θέμα. 1 λεπτό και 59 δευτερόλεπτα αργότερα είχα τελειώσει με μια θεαματική ατάκα κλεισίματος και ο σκηνοθέτης σχεδόν έβαλε το κλάματα. «Μήπως….» τραύλισε, «αν δεν σου είναι κόπος… μπορείς να έρθεις στο στούντιο καμιά φορά;»
Με την ίδια άνεση πήγα, έδειξα πάλι κάτι, το τηλεφωνικό τους κέντρο πήρε φωτιά και στο κλείσιμο της εκπομπής ο παραγωγός μπήκε στο στούντιο και απέλυσε επιτόπου τις δυο όμορφες κοπελιές που έκαναν ως τότε την παρουσίαση. «Η εκπομπή είναι δικιά σου!» Αρνήθηκα βέβαια. Όπως κάθε νοήμων άνθρωπος, δεν είχα καμιά όρεξη να μπλέξω με την τηλεόραση. Αυτός επέμενε όλη την εβδομάδα. Ενέδωσα υπό όρους. Όποτε μπορώ, όπως θέλω, για όσο καιρό περνάω καλά.
Όταν ξεκίνησα το TechTV ήταν ακόμα 90′s. Θεωρούσαμε όλοι ότι ήταν τεράστιο το κενό στην ενημέρωση γιατί το διαδίκτυο δεν είχε πάρει μπρος. Καθώς όμως προχωρούσε η υπόθεση (η εκπομπή από εβδομαδιαία έγινε καθημερινή) είδα και όλα της τα αρνητικά. (Αναλυτικά εδώ.) Γρήγορα σιχάθηκα τον κόσμο στο στούντιο και άρχισα να παράγω εντελώς μόνος μου την εκπομπή σε ένα γραφειάκι δίπλα στο γραφείο μου, αυτοσχέδια κόλπα. Ήρθε και η ώρα που δεν πέρναγα καλά.
Το σαράκι της τηλεόρασης παραμένει. (Εδώ σε πρόσφατο άρθρο εξηγώ πως ακριβώς λειτουργεί αυτό.) Ο νοήμων άνθρωπος όμως καταλαβαίνει ότι η δημοσιότητα είναι δίκοπο μαχαίρι. Ευτυχώς έχουν μειωθεί οι επιθέσεις οπαδών για αυτόγραφα. (Ένας στο αεροδρόμιο, μου έδωσε ένα άρθρο μου στο PC magazine που διάβαζε εκείνη την ώρα για αυτόγραφο. Έβαλα μουστάκι και κερατάκια στην φωτογραφία μου και του το επέστρεψα!) Αλλά παραμένει πανίσχυρο εργαλείο ενημέρωσης και όποτε με καίει να μάθει κάτι ο κόσμος, μου λείπει.
Καλή τύχη στο νέο TechTV!
Κλιπάκι από παλιά εκπομπή Νο1 εδώ (Γεράκοι στην Κρήτη, σαλαμάνδρα, αναρίχηση)
Κλιπάκι από παλιά εκπομπή Νο2 εδω (Ταξίδια ανά τον κόσμο)
