«Και ξέρεις να μας τα πεις;»

Αυτό δεν με απασχόλησε ποτέ.  Καταλαβαίνω αμέσως το νόημα οποιασδήποτε τεχνολογίας.  «Τι με νοιάζει εμένα;» είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντάς για να έχεις σύνδεση με το κοινό.  Τους έδειξα ένα πρόγραμμα τρισδιάστατων γραφικών (Lightwave) και τους άρεσε τόσο ώστε να θέλουν και άλλο.  Επιτόπου.  Μπήκα στην αποθήκη, άρπαξα κάτι και δυο λεπτά αργότερα είχε τελειώσει και αυτό ο θέμα.

Ο σκηνοθέτης είχε μείνει άναυδος.  «Πάντα έτσι «με τη μία» σου βγαίνουν όλα;» με ρωτάει.  «Ναι, ξέρω εγώ, σάμπως το έχω ξανακάνει;» απαντάω ειλικρινά όπως πάντα.  «Έχω ένα θέμα για την πειρατεία και μου λείπου δύο λεπτά για να κλείσει στο μοντάζ καλά», επανέρχεται, »μπορείς να το σκεφτείς λίγο και να μας πεις κάτι;»

Δεν το σκέφτηκα.  Η κάμερα άρχισε να γράφει και εγώ άρχισα να εξηγώ  το θέμα.  1 λεπτό και 59 δευτερόλεπτα αργότερα είχα τελειώσει με μια θεαματική ατάκα κλεισίματος και ο σκηνοθέτης σχεδόν έβαλε το κλάματα.  «Μήπως….» τραύλισε, «αν δεν σου είναι κόπος… μπορείς να έρθεις στο στούντιο καμιά φορά;»

Με την ίδια άνεση πήγα, έδειξα πάλι κάτι, το τηλεφωνικό τους κέντρο πήρε φωτιά και στο κλείσιμο της εκπομπής ο παραγωγός μπήκε στο στούντιο και απέλυσε επιτόπου τις δυο όμορφες κοπελιές που έκαναν ως τότε την παρουσίαση.  «Η εκπομπή είναι δικιά σου!»  Αρνήθηκα βέβαια.  Όπως κάθε νοήμων άνθρωπος, δεν είχα καμιά όρεξη να μπλέξω με την τηλεόραση.  Αυτός επέμενε όλη την εβδομάδα.  Ενέδωσα υπό όρους.   Όποτε μπορώ, όπως θέλω, για όσο καιρό περνάω καλά.

Όταν ξεκίνησα το TechTV ήταν ακόμα 90′s.  Θεωρούσαμε όλοι ότι ήταν τεράστιο το κενό στην ενημέρωση γιατί το διαδίκτυο δεν είχε πάρει μπρος.   Καθώς όμως προχωρούσε η υπόθεση (η εκπομπή από εβδομαδιαία έγινε καθημερινή) είδα και όλα της τα αρνητικά.  (Αναλυτικά εδώ.)   Γρήγορα σιχάθηκα τον κόσμο στο στούντιο και άρχισα να παράγω εντελώς μόνος μου την εκπομπή σε ένα γραφειάκι δίπλα στο γραφείο μου, αυτοσχέδια κόλπα.   Ήρθε και η ώρα που δεν πέρναγα καλά.

Το σαράκι της τηλεόρασης παραμένει.  (Εδώ σε πρόσφατο άρθρο εξηγώ πως ακριβώς λειτουργεί αυτό.)   Ο νοήμων άνθρωπος όμως καταλαβαίνει ότι η δημοσιότητα είναι δίκοπο μαχαίρι.  Ευτυχώς έχουν μειωθεί οι επιθέσεις οπαδών για αυτόγραφα.  (Ένας στο αεροδρόμιο, μου έδωσε ένα άρθρο μου στο PC magazine που διάβαζε εκείνη την ώρα για αυτόγραφο.  Έβαλα μουστάκι και κερατάκια στην φωτογραφία μου και του το επέστρεψα!)  Αλλά παραμένει πανίσχυρο εργαλείο ενημέρωσης και όποτε με καίει να μάθει κάτι ο κόσμος, μου λείπει.

Καλή τύχη στο νέο TechTV!

Κλιπάκι από παλιά εκπομπή Νο1 εδώ (Γεράκοι στην Κρήτη, σαλαμάνδρα, αναρίχηση)

Κλιπάκι από παλιά εκπομπή Νο2 εδω (Ταξίδια ανά τον κόσμο)

1. Γενικά τα ιατρικά θέματα έχουν μεγάλη πέραση.  Παράδειγμα ότι αμφιβολίες έχω εκφράσει για την εγχείριση laser στα μάτια.  Ναι, δεν είμαι γιατρός αλλά έχω λογική σκέψη.  Αρχικά με προβλημάτισε ο τρόπος υπολογισμού του αριθμού αποτυχιών.  Μετά η κακή πληροφόρηση στο θέμα.  Και τέλος νέα επιστημονικά στοιχεία.  Μπορεί οι φαρμακευτικές να έχουν πολλά λεφτά, αλλά όταν έχεις έναν λογικό ειρμό και κάποιο δίκιο με το μέρος σου αξίζει να τολμάς να το γράψεις.

2. Πορνό.  Και μόνο η λέξη κάπου στο κείμενο και έρχεται κίνηση.  Στην αρχή απλά έγραψα σαν σκέψη κάτι σε σχέση με την φοβερή κίνηση που έβλεπα στο you porn τότε και τις επιπτώσεις του στο δίκτυο.  Όταν είδα την απήχηση, σχεδίασα ένα άρθρο το οποίο έκανε διαρκή θραύση από την μέρα που βγήκε.  Προσπαθώ να έχω και σοβαρό περιεχόμενο και σχετιζόμενες σκέψεις, εδώ συνολικά τα 4 σχετικά άρθρα και κρίνετε εσείς αν είμαι η Τζούλια του Search Engine Optimization ή όχι!

3. Apple.  Το γράφω με αρκετούς ενδοιασμούς γιατί σαν άνθρωπος των media και κοινωνικός επιστήμονας ζηλεύω αφάνταστα τον τρόπο με τον οποίο έχουν κάνει τα ΜΜΕ να δουλεύουν υπερ τους.  Οι βασικοί άξονες των σχετικών μου άρθρων (31 το σύνολο) είναι ακριβώς αυτοί:  α. Γιατί δεν κριτικάρει κανείς αυτό το Χ νέο προϊόν της Apple;  β. Γιατί της επιτρέπουν να φέρεται με χειρότερο μονοπωλιακό τρόπο από τους άλλους;  γ. Πως καταφέρνει η μηχανή marketing της Apple να πουλήσει το νέο κουτόχορτο στον κόσμο που την ακολουθεί;

4. Ασφάλεια υπολογιστή και antivirus.  Καθότι το παλιό μου site έχει απολιθωθεί μαζί με τα λάθη στο tagging του, η καλύτερη περίληψη με σωστά links είναι εδώ.  Προφανώς το θέμα είναι δημοφιλές, σε κάθε φόρουμ υπάρχει ένα thread σχετικό όπου κάθε νέος χρήστης ρωτάει το ίδιο που ρωτάγαμε όλοι κάποτε.  Ποιό antivirus να αγοράσω; 

5. Όταν τα βάζεις με τον Γολιάθ μέρος του κοινού αυτόματα παίρνει το μέρος σου.  Δεν έχω φοβηθεί ούτε την Adobe, ούτε την Autodesk (με απείλησαν κανονικά με μήνυση), ούτε να πω την σκάφη σκάφη στα θέματα των ελληνικών καταστημάτων τεχνολογίας πρόσφατα ή ακόμα και την εκκλησία.   Ναι, έχει προσωπικό κόστος όταν είσαι κάποιος γνωστός σε έναν χώρο αλλά αν έχεις το δίκιο με το μέρος σου απλά πρέπει να είσαι ήρεμος και ακριβής. 

6. Γενικά όπου υπάρχει κενό στην πληροφόρηση, οι blogger προσφέρουν κοινωνική υπηρεσία!  Για παράδειγμα είναι προφανές ότι λείπει ένα ικανοποιητικό portal για θέματα GPS (εξού και είχα ξεκινήσει πριν πολλά χρόνια το www.poupao.com - ότι έσωσα είναι εδώ )  Παρόμοιο κενό στο θέμα του software γενικά, όπου είχα κάνει παρόμοια ημιτελή προσπάθεια με το Software Magazine.  E, δεν είμαι για εκδότης φαίνεται αλλά τις σωστές ιδέες την σωστή στιγμή τις έχω πάντως.

 .

.

Αυτό το παραπάνω νομίζω ότι είναι και το αισιόδοξο μήνυμα της υπόθεσης.  Αν κάτι δεν καλύπτεται καλά από τα σύνηθη ΜΜΕ, οι bloggers σαν μικρά έντομα πέφτουν σε σμήνη και το καλύπτουν.  Τα πιο πετυχημένα άρθρα είναι αυτά που επικεντρώνονται σε ένα κενό στην αγορά πληροφόρησης είτε σε περιεχόμενο (καλύτερο) ή σε ύφος (πιο δύσκολο).

Τo θέμα είναι μεγάλο και θα ακολουθήσουν άρθρα για το τι δεν πουλάει, τι βοηθάει, τεχνολογικά θέματα κλπ.

(Εδώ εξηγώ πως λειτούργησε η μετάβαση από το παλιό στο καινούργιο μου blog ως προς την ευκολία εύρεσης από το Google.)

Αλλά πρόσφατα πήγα σαν καταναλωτής να αγοράσω έναν υπολογιστή.    Εδώ περιγράφω τις πρώτες μου εντυπώσεις  σε τρία διαφορετικά καταστήματα στη Στουρνάρνη (Πλαίσιο, eShop, Cosmodata).  Τελικά αποφάσισα να το πάρω από το Πλαίσιο.  Είχα καιρό να παίξω με ένα TurboX και δεν ήθελα να πάρω ξένο επώνυμο και να χάσω την εγγύηση βάζοντας δίσκο SSD μόνος μου.   Που να ήξερα ότι λίγες μέρες αργότερα θα έγραφα το παρακάτω email:  (Λείπουν τα εισαγωγικά στοιχεία) 

«Έδωσα λοιπόν 1300 ευρώ σχεδόν για «κορυφαίο» laptop από το Πλαίσιο.   Μου έκανε βέβαια εντύπωση ότι το μηχάνημα στην έκθεση κόλλαγε όποτε το έβαζες να τρέξει το Windows Experience Index.  Υπέθεσα ότι μπορεί να έφταιγε το γεγονός ότι αυτό, όπως και άλλα TurboX στην έκθεση δεν έτρεχαν κανονικές κόπιες Windows 7. 

Αλλά όταν έφτασα στο σπίτι με το δικό μου φρεσκοαγορασμένο μηχάνημα παρουσίαζε το ίδιο πρόβλημα!  Πριν καν αρχίσω να φορτώνω οποιαδήποτε εφαρμογή.  Έκανα όλα τα Windows Update και με αλλεπάλληλες προσπάθειες τελικά ξεκόλλησε και τα κατάφερε να το τρέξει ολόκληρο.  Σκέφτηκα μήπως πρέπει να επιστρέψω το μηχάνημα όσο είμαι ακόμα στις 7 μέρες που με καλύπτει ο νόμος αλλά τα δυο τρία κολλήματα τα έριξα στα Windows7.  (Στα μηχανήματα που έχω με Vista ή XP στο σπίτι σχεδόν ποτέ δεν βλέπω κολλήματα.) 

Δυστυχώς χειροτέρεψε.  «Windows will now shut down» και μετά «Windows has recovered from a serious problem».  Τα καλούδια των Windows 7 προσφέρονταν να μου τρέξουν διαγνωστικά και συνήθως έλεγαν ότι έφταιγε η μνήμη.  Και όσο πάει χειροτερεύει.  Χθες κατά την διάρκεια θέασης μιας ταινίας είδα μπλε οθόνη τρείς φορές.  (Με τίποτα απολύτως ανοιχτό στον υπολογιστή πέρα του Media Player!) 

Στις τρείς δεκαετίες μου στην Πληροφορική κάτι έχω μάθει.  Μπορεί να φταίει η μνήμη.  Ή η μνήμη της κάρτας γραφικών.  Ή το motherboard.  Ή άπειρα άλλα πράγματα με τα οποία το service σας να βασανίζεται για μήνες και να μην βγάζει άκρη.  Δεν έχω τον χρόνο να παίζω αυτά τα παιχνίδια.  Άντε format, δοκιμή μιας αλλαγής.  Αρχικά δεν έχει πρόβλημα, μόλις κάνεις όμως στο σπίτι κάτι τα ίδια.  Επιστρέφεις σου λένε «δεν βλέπουμε πρόβλημα» κλπ κλπ. 

Η λυπηρή αλήθεια είναι ότι η ποιότητα κατασκευής του μηχανήματος δεν είναι επαρκής για εμένα.  Τα ηχεία παίζουν τόσο χαμηλά ώστε να μην ακούς καλά.  Η οθόνη σε πολλές συνθήκες αποδεκνύεται λίγη.  Το πληκτρολόγιο σε ελάχιστο χρόνο άρχισε να βγάζει αστάθειες (διαφορετική συμπεριφορά σε διαφορετικά σημεία του).  Αυτά τα προβλήματα δεν είχα τρόπο να τα ξέρω πριν αγοράσω (αφού στα περιοδικά που γίνεται τόση διαφήμιση για το Πλαίσιο κανείς δεν τολμάει να τα γράφει) αλλά καθιστούν ένα πανάκριβο μηχάνημα άχρηστο για εμένα.» 

Αμέσως ήρθε βέβαια (όταν λέω «έστειλα email» εννοώ σε υψηλά πρόσωπα στην εταιρεία!) η απάντηση από την τεχνική διεύθυνση ότι με περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες σε οποιοδήποτε κατάστημα για να το κοιτάξουν.  Δηλαδή αγνόησαν επιδεικτικά την ξεκάθαρή μου γραπτή θέση ότι ήθελα να το επιστρέψω και να αγοράσω ένα ξένο επώνυμο laptop ίδιας αξίας. 

Όταν έφτασα στο service είχα αντιμετώπιση VIP μεν αλλά με το αναμενόμενο κουτόχορτο που θα μπέρδευε οποιονδήποτε πιο άσχετο:  «Μήπως έχετε περάσει κάποιο antivirus;»  Όχι βέβαια, τσεκάρω τον δίσκο με scanning από άλλο μηχάνημα στο δίκτυό μου.  «Κάποιο άλλο πρόγραμμα;» Όχι, τίποτα, φρόντισα να ανακαλύψω το πρόβλημα πριν εγκαταστήσω κάτι που να μπορείτε να πείτε ότι φταίει!  ¨Το κοιτάμε αμέσως, σε λίγες ώρες θα σας απαντήσουμε.» 

Κοντός ψαλμός αχρηστολούια.  Από το τηλέφωνο ο τεχνικός μου είπε ότι ξαναπέρασε τα Windows γιατί κάτι δεν είχε «κάτσει καλά» στους driver (σε καινούργιο μηχάνημα;) μετά γραπτώς ο τεχνικός διευθυντής πήγε να το μπαλώσει ότι έγινε «προληπτική εγκατάσταση των Windows αφού δεν υπήρξε κανένα απολύτως πρόβλημα σε κάποιο Hardware υλικό του υπολογιστή.» 

Όλα αυτά θα ήταν πιστεύω αρκετά για να ψαρώσει ένας απλός καταναλωτής.  Και να μείνει με ένα laptop που κρασάρει κάθε τρεις και λίγο πάει στην χώρα του ΒlueScreenOfDeath χωρίς προειδοποίηση.   (Ευτυχώς ο συνδυασμός Windows 7 με ταχύτατο δίσκο SSD το επαναφέρουν σε χρόνο ρεκόρ.)  

27/4/2010 Ενημέρωση άρθρου.  Πολλά email και τηλεφωνήματα αργότερα, σήμερα φαίνεται ότι έκλεισε το θέμα.  Δυστυχώς έγινε με τον «ελληνικό» τρόπο, δηλαδή το όνομά μου και το γεγονός ότι ήμουν πρόεδρος εταιρείας/προμηθευτή του Πλαισίου για πολλά χρόνια έφεραν κάποιον ψηλά ιστάμενο στο προσκήνιο και το κλείσαμε φιλικά.  (Άλλωστε δεν έχω κάτι να χωρίσω με το Πλαίσιο και τους ανθρώπους του, η κριτική μου είναι ελπίζω αντικειμενική πάντα και με γνώμονα την βελτίωση όλων μας.)  Εξέτασα με προσοχή όσα έχω γράψει δημόσια και δεν βλέπω κάτι το οποίο χρήζει αλλαγής η τροποποίησης.  Επικοινωνιακά ήμουν ιδιαίτερα προσεκτικός να δίνω στο κατάστημα πολλές ευκαιρίες πριν δημοσιοποιήσω οτιδήποτε και βέβαια η πρώτη πρώτη μου κρούση ήταν όσο πιο ψηλά γινόταν.   Το Πλαίσιο παραμένει από τις καλύτερες επιλογές στην λιανική στην χώρα μας για πολλά πράγματα και τα συναρμολογούμενά τους PC και φορητά χρησιμοποιούν τα ίδια εξαρτήματα που έχουν όλοι.   Όποιος διαβάσει προσεκτικά ότι έχω γράψει, πιστεύω ότι σχηματίζει μια σφαιρική άποψη για το θέμα όπως το αντιλαμβάνομαι.  Το γεγονός ότι άργησαν τόσο πολύ να καταλάβουν τις διαστάσεις που έλαβε αυτό το άρθρο απλά δείχνει ίσως μια ανάγκη για πιο στενή παρακολούθηση του διαδικτύου.  (πχ στο Facebook είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο το Πλαίσιο ακόμα!)   Όταν με το καλό λάβω το πιστωτικό για την αξία του φορητού που ζητάω από την αρχή αυτής της υπόθεσης θα το δωρίσω σε φιλανθρωπικό ίδρυμα.  «Οργανισμός για την βελτίωση διαδικασιών εξυπηρέτησης σε θέματα τεχνολογίας»  (αν υπήρχε!)