Ξαφνικά πριν λίγες μέρες ένιωσα έναν πόνο στον καρπό μόλις ξύπνησα αλλά πέρασε αμέσως. Το επόμενο πρωινό όμως ήρθε δριμύτερος για να μου δείξει πως δεν αστειεύεται και πως κάτι δεν πάει καλά. Ο πόνος επικεντρώνεται στον αντίχειρα και σε όλη την αριστερή πλευρά του χεριού, μέχρι το ύψος του αγκώνα.

Δεν πήγαινα στον γιατρό διότι πίστευα πως είναι από την γυμναστική (κάποιος μυς κλπ.), αλλά χθες το βράδυ δεν άντεξα (12μερες συνεχόμενος πόνος) και πήγα στα επείγοντα του Ευαγγελισμού. Ναι, χτύπησε και την δικιά μου «πόρτα» η τενοντίτιδα! Τι κι αν είμαι 14 χρόνια στα κομπιούτερ, δεν με λυπήθηκε (καταραμένο mouse).

Σερφάροντας βρήκα τις παρακάτω πληροφορίες:

Πώς προκαλείται
Η μυϊκή υπερλειτουργία είναι η κύρια αιτία της τενοντίτιδας. Όταν ο μυς «δουλεύει» παραπάνω από τις δυνατότητες του, ο τένοντας κουράζεται και δημιουργείται φλεγμονή. Συνήθως, τα άτομα ξεκινούν ένα πρόγραμμα γυμναστικής ή αυξάνουν το επίπεδο των ασκήσεών τους και αρχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα τενοντίτιδας. Ο τένοντας αδυνατεί να προσαρμοστεί στο νέο επίπεδο δραστηριότητας και αυτή η κατάχρηση οδηγεί με τη σειρά της σε φλεγμονή και τενοντίτιδα. Μια άλλη συχνή αιτία εμφάνισης κλινικής εικόνας τενοντίτιδας σχετίζεται και με τις δομικές αλλαγές που συμβαίνουν στον τένοντα με την πάροδο της ηλικίας. Καθώς ο άνθρωπος μεγαλώνει, οι τένοντες χάνουν μεγάλο μέρος της αρχικής τους ελαστικότητας και ευκινησίας, κάτι που οφείλεται σε άγνωστους παράγοντες με πιο πιθανό ίσως, τις αλλαγές στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους τένοντες. Μερικές φορές υπάρχει και κάποια ανατομική αιτία που προκαλεί την τενοντίτιδα. Αν ο τένοντας δεν έχει στη διάθεσή του κάποια δίοδο μέσω της οποίας να μπορεί να κινηθεί, είναι πολύ πιθανό να ερεθιστεί και αυτό να οδηγήσει στην πρόκληση φλεγμονής. Ωστόσο, η τενοντίτιδα μπορεί να αποτελεί και το πρώτο σύμπτωμα κάποιας δυσλειτουργίας των νεύρων και των μυών.

Αντιμετώπιση
Στη θεραπευτική φαρέτρα της τενοντίτιδας περιλαμβάνονται αρκετά φάρμακα, με εξέχουσα θέση τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, που ανακουφίζουν από τον πόνο και ταυτόχρονα βοηθούν στη μείωση της φλεγμονής.
Ανάλογα με την περίπτωση, η τενοντίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με:
- Φαρμακευτική θεραπεία (με αντιφλεγμονώδη φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα ή με ενδομυικές ενέσεις).
- Με βαθιά υπεραιμία (π.χ. με παγοθεραπεία- τοποθέτηση πάγου πάνω στην τραυματισμένη περιοχή κ.λπ.).
- Βασικό «εργαλείο» για την αντιμετώπιση της τενοντίτιδας είναι η φυσικοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει ειδικές ασκήσεις φόρτισης και χαλάρωσης των μυών.
- Τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης για να υποχωρήσει γρήγορα η φλεγμονή, σε περίπτωση που η άρθρωση κινδυνεύει να πάθει αγκύλωση.
- Στις χρόνιες τενοντίτιδες είναι απαραίτητη από την αρχή η έγχυση κορτιζόνης, ακόμα και αν η κινητικότητα δεν έχει περιοριστεί.

Επιβαρυντικοί παράγοντες
Για να αποφύγετε τα συμπτώματα της τενοντίτιδας, αλλά και τους αφόρητους πόνους της, φροντίστε να αποφύγετε ό,τι επιβαρύνει τους τένοντές σας.
- Η καταπόνηση των χεριών λόγω εργασίας.
- Η έλλειψη άσκησης.
- Η λάθος άσκηση (όσοι προσπαθούν να αυξήσουν γρήγορα τον όγκο τους βάζοντας πολλά κιλά έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα: δημιουργείται φλεγμονή, και σε αυτή την περίπτωση ο μυς δεν γυμνάζεται).
-Το υπερβολικό στρες (οι μύες βρίσκονται διαρκώς σε σύσπαση και δεν προλαβαίνουν να ξεκουραστούν). Επιπλέον, η κατασκευή του μυϊκού συστήματος (η οποία μπορεί να βελτιωθεί με άσκηση) παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία τενοντίτιδας.

Όπως και να ‘χει είναι μια πάθηση ύπουλη και αν νιώσετε περίεργους πόνους στον καρπό και στο χέρι, πρέπει αμέσως να σταματήσετε να χειρίζεστε υπολογιστή (εκτός αν κάνετε ότι κι εγώ που τώρα γράφω και χειρίζομαι το ποντίκι μόνο με το αριστερό χέρι) και να πάτε στον ορθοπεδικό. Αν το αμελήσετε τότε το πρόβλημα μπορεί να μην θεραπευτεί να χρειαστείτε επέμβαση.

Τρεις μήνες μετά:

Αποφάσισα να σας ενημερώνω για όλη την πρόοδο μου.
Σήμερα (3 μήνες μετά) πήγα και πάλι στο νοσοκομείο. Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει και ο πόνος συνεχίζει ακάθεκτος. Μου έβαλαν έναν νάρθηκα και μου είπαν να βάζω πάγο στο συγκεκριμένο σημείο (τρεις φορές την μέρα). Παράλληλα μου κλείνουν μικροχειρουργείο και αν δεν έχω δει αποτέλεσμα μέχρι την μέρα της επέμβασης τότε δυστυχώς θ’ αναγκαστώ να την κάνω.

Φυσικά θα σας ενημερώσω για οποιαδήποτε εξέλιξη…

Ενάμισης χρόνος μετά:.

Πλέον είμαι μια χαρά. Δεν έκανα εγχείριση (ενώ δύο γιατροί ήταν σίγουροι πως δεν θα την αποφύγω και μου έλεγαν να την κάνω άμεσα). Σταμάτησα τα παγάκια και ο πόνος πέρασε ακριβώς 7 μήνες μετά τα πρώτα συμπτώματα. Ήταν σίγουρα μια τραυματική εμπειρία αλλά χαίρομαι πολύ που κατάφερα να την ξεπεράσω δίχως νυστέρι.
Για όσους περάσουν το ίδιο τους συμβουλεύω πολύ υπομονή και ΟΧΙ ΝΥΣΤΕΡΙ.